Strona główna Leczenie blizn -Fraxel® Nadmierne owłosienie -Vectus,LightSheer Nadpotliwość Migrena,Zmarszczki Aktualności Media Umów wizytę Kontakt
Encyklopedia zdrowia

ruch to zdrowie

Zalecamy wysiłek fizyczny.

Podczas kuracji odchudzającej  organizm człowieka korzysta z rezerw.
Niestety rezerw kalorycznych w organizmie jest sporo. W swojej historii człowiek niejednokrotnie cierpiał głód. Przystosował się więc do okresu głodu. Tkanka tłuszczowa w okresie objadania się potrafi bardzo szybko odłożyć zapasy.
Oto dane przedstawiające zasoby substratów energetycznych 70 kg- człowieka o prawidłowych proporcjach składu ciała.


SKŁADNIKI ENERGETYCZNE W ORGANIZMIE MASA (KG) WARTOŚĆ ENERGETYCZNA (KCAL)
ZASOBY TKANKOWE
triglicerydy tkanki  tłuszczowej(czyli tłuszcz z tkanki tłuszczowej)
białka tkanki mięśniowej
glikogen 


15


6
0.435 


105 000


24 091
1746

 

Pacjent otyły posiada  wyższe zasoby energetyczne. Aby wykorzystać  tkankę tłuszczową warto wprowadzić oprócz diety wysiłek fizyczny.

Im pacjentjest starszy i bardziej otyły, tym łagodniej wprowadzamy wysiłek fizyczny.
Często przed zaleceniem wysiłku, ćwiczeń fizycznych,  przeprowadzamy próbę wysiłkową (kardiologiczną).
Wysiłki  fizyczne możemy podzielić na dynamiczne i statyczne.
Z punktu widzenia lekarskiego chętniej zalecamy wysiłek dynamiczny, polegający na naprzemiennych skurczach i rozkurczach mięśni bez obciążenia.

Wysiłek statyczny, polegający na zachowaniu przynajmniej kilkusekundowego skurczu ,(co objawia się wzrostem napięcia mięśniowego) powoduje wzrost ciśnienia w klatce piersiowej. Utrudnia  to dopływ żylny do serca. Nie u każdego pacjenta można zalecić  ćwiczenia na siłowni  czasie kuracji odchudzającej.


O zmianach czynnościowych w organizmie podczas wysiłku decyduje zarówno moc (ilość energii /czasie) jak i sam czas trwania wysiłku. Substratami  dla mięśni są fosfokreatyna, glikogen mięśniowy, glukoza ( wolna z krwi oraz z wątroby), wolne kwasy tłuszczowe.

W warunkach szczególnych komórka mięśniowa może wykorzystywać ketokwasy i aminokwasy.

Komórka mięśniowa podczas krótkiego, kilkusekundowego, bardzo intensywnego wysiłku  korzysta z  adenozynotrifosforanu, (odbudowywany kosztem rozpadu fosfokreatyny, metabolizmu węglowodanów oraz wolnych kwasów tłuszczowych).

Podczas intensywnego wysiłku fizycznego w miarę dłuższego wykorzystania glukozy-powstaje coraz więcej kwasu mlekowego, co jest przyczyną kwasicy. Kwasicę odczuwamy pod postacią bólów mięśni następnego dnia po wysiłku.

Kwas mlekowy  obok glicerolu czy  aminokwasów jest substratem do tworzenia glukozy w wątrobie.

Po kilkugodzinnym, umiarkowanym wysiłku fizycznym mięsnie korzystają głównie z wolnych kwasów tłuszczowych .
Białka nie są bezpośrednim substratem energetycznym podczas pracy mięśni. W procesie glukoneogenezy, wykorzystywane są aminokwasy (produkty rozpadu białka).

Jak zachowują się stężenia  glukozy, lipidów, kwasów tłuszczowych w czasie  trwania wysiłku fizycznego?
Długotrwały wysiłek fizyczny ( ok.40-60 min) powoduje stopniowy spadek stężenia glukozy, ponieważ mechanizmy glukoneogenezy nie nadążają nad zapotrzebowaniem.

W czasie dłuższego wysiłku  może dojść do hipoglikemii, zwłaszcza jeśli ostatni posiłek był spożywany kila/kilkanaście godzin wcześniej. W pierwszym momencie  stężenie FFA spada, potem zaczyna wzrastać by osiągnąć stabilizację po kilkugodzinnym wysiłku.

Wzrasta aktywność lipazy lipoproteinowej, która rozkłada triglicerydy do wolnych kwasów tłuszczowych, wykorzystywanych podczas wysiłku.
Wysiłek fizyczny zmniejsza lipemię poposiłkową, co jest korzystnym aspektem w leczeniu hyperlipidemii.

Długotrwały i ciężki wysiłek może powodować wzrost stężenia ketokwasów. Dzieje się tak wtedy, gdy tempo wytwarzania acetylo-CoA przewyższa możliwość jego zużycia.

Ketokwasy mogą być wykorzystywane zarówno przez komórki  mięśniowe jak i oun.


Na początku wysiłku  wzrasta  stężenie kwasu mlekowego. W późniejszym  etapie jego stężenie maleje bądź utrzymuje się, zależnie od intensywności wysiłku.

Jest on substratem wątrobowej glukoneogenezy, może być wykorzystywany przez mięsień sercowy, komórki  mięśniowe " białe" oraz "czerwone".

Jak zachowuje się ciśnienie tętnicze w czasie wysiłku?

Otóż ciśnienie skurczowe zwłaszcza podczas maksymalnego wysiłku fizycznego rośnie do granic 200 mm słupa rtęci, rozkurczowe natomiast opada, lub delikatnie wzrasta podczas maksymalnego obciążenia.
Po zakończeniu wysiłku ciśnienie tętnicze opada do wartości niższych niż przed podjęciem wysiłku. W tym okresie  czasu u pacjentów z miażdżycą, chorobą niedokrwienną serca może dojść do przejściowego niedotlenienia mięśnia sercowego na skutek spadku ciśnienia perfuzji.

Otóż ciśnienie skurczowe zwłaszcza podczas maksymalnego wysiłku fizycznego rośnie do granic 200 mm słupa rtęci, rozkurczowe natomiast opada, lub delikatnie wzrasta podczas maksymalnego obciążenia.Po zakończeniu wysiłku ciśnienie tętnicze opada do wartości niższych niż przed podjęciem wysiłku. W tym okresie  czasu u pacjentów z miażdżycą, chorobą niedokrwienną serca może dojść do przejściowego niedotlenienia mięśnia sercowego na skutek spadku ciśnienia perfuzji.


Podczas długotrwałego i intensywnego wysiłku  fizycznego dochodzi do zmniejszenia czynności zewnątrzwydzielniczej trzustki. Być może jest to spowodowane zmniejszeniem przepływu  krwi przez naczynia trzewne.


Wzrost aktywności współczulnej powoduje wzrost napięcia mięśniówki nn. krwionośnych,

to z kolei powoduje przesunięcie krwi z obwodu (kk. dolne) .
Skład gazowy krwi zmienia się nieznacznie.Podczas intensywnego wysiłku fizycznego dochodzi do wypierania dwutlenku węgla  z połączeń z węglowodorami osocza przez  kwas mlekowy.
Podczas maksymalnych wysiłków fizycznych może dojść do obniżenia pH krwi do wartości 6.8-7,0- czyli do kwasicy metabolicznej.

Prężność tlenu pozostaje z reguły niezmienna.

Stężenie potasu w surowicy krwi podczas wysiłku zwiększa się.

Stężenie sodu z reguły pozostaje niezmienne.

Wzrasta aktywacja układu współczulnego. Przyczyną tego jest odruch z baroreceptorów tętniczych, spowodowany  rozszerzeniem się łożyska naczyniowego oraz spadkiem ciśnienia.

Kortyzol zwiększa glukoneogenezę i nasila wpływ hormonów lipolitycznych.
Podwyższony poziom dihydroepiandosteronu oraz jego siarczanu wskazują na nadmierne wytwarzanie androgenów nadnerczowych.

Angiotensyna obkurcza mięśniówkę naczyń, podczas wysiłku obserwujemy wzrost stężenia angiotensyny.
Stężenie insuliny we krwi obniża się , następuje wzrost syntezy glukagonu.

Podczas intensywnego wysiłku fizycznego wzrasta stężenie tyroksyny i trijodotyroniny. Poziom aminotransferaz (AST, ALT) podczas forsownego wysiłku może wzrosnąć jako wyraz wzrostu przepuszczalności błon komórkowych.

Trzeba też dodać iż wytrenowane kobiety o wiele lepiej znoszą negatywny wpływ menstruacji na cechy motoryczne.

Największą sprawność fizyczną mają kobiety w fazie estrogennej.

 

Tabela wartości kalorycznej różnych form aktywności fizycznej wg M. Krotkiewskiego

 
rodzaj aktywności kcal/godz.
rodzaj aktywności 
kcal/godz.
wchodzenie po schodach 800 spacer szybkim krokiem 300
kopanie, grabanie 500 koszykówka 550
oglądanie telewizji 25 wolna jazda na rowerze 300
piłowanie 550 szybka jazda na rowerze  600
praca w ogrodzie 250 taniec wolny 350
zmywanie 75 taniec szybki 600
prasowanie 100 gra w piłkę nożną 650
pranie 200 golf 250
pisanie na maszynie 50 aerobik 550
obróbka drzewa 250 marszobieg 500
mycie podłogi 230 pływanie wolne 400
prowadzenie samochodu 50 pływanie szybkie 800
czytanie 25 kąpiel bez pływania 100
słanie lóżek 250 bieg szybki 850
badminton 400  tenis 450
sen 55 powolny spacer 200
leżenie, odpoczynek 77 schodzenie ze schodów 346
    wchodzenie na schody 1100

 

W przypadku otyłości powinniśmy zalecać zwłaszcza na początku leczenia umiarkowany wysiłek fizyczny.
Najkorzystniej zacząć od spacerów i marszu , wydłużając stopniowo czas i intensywność ćwiczeń.

 

Czas jaki jest potrzebny do spalenia kcal zawartych w wymienionych produktach podczas czynności:

  prowadzenie samochodu spacer powolny marszobieg
jabłko(50 kcal)  1 godz. 15 min. 6 minut
czekolada(600 kcal) 12 godz. 3 godz. 1 godz. i 12 min.

Jeśli pacjent dobrze toleruje godzinny marsz, można wdrożyć dodatkowe areobowe ćwiczenia. Wysiłek należy stopniować, aby nie doprowadzić do zaostrzenia chorób towarzyszących. Forsowny, długotrwały wysiłek  na początku leczenia ruchem może być niebezpieczny. Pamiętajmy o przeciwwskazaniach do leczenia ruchem.
Zalecenia dietetyczne stosujemy łącznie z  wdrożeniem wysiłku fizycznego.

 91-338 Łódź, ul. Pojezierska 48

 90-553 Łódź, ul. Kopernika 67/69, gabinet nr 8

 00-681 Warszawa, ul. Hoża 43/49, lokal 16

 62-500 Konin, ul. Wojska Polskiego 33 (Multimed) gabinet nr 145C

 09-400 Płock. ul. Rutskich 7


  tel.:42 637 38 48

  tel.:42 630 05 39

  tel.:514300147

Strona główna Dostępne zabiegi Co cię niepokoi Encyklopedia zdrowia Leczenie blizn -Fraxel® Nadmierne owłosienie -Vectus,LightSheer Nadpotliwość Migrena,Zmarszczki Aktualności Media Umów wizytę Kontakt
Tworzenie stron www